Zie vaak columns verschijnen op sites, misschien wel kick om ze in dit topic te zetten.

Geachte Verplichte Combi,

Toen ik jaren geleden voor het eerst naar uitwedstrijden ging, toen ging jij nog helemaal nooit. Pas jaren later leerde ik je kennen bij uitwedstrijden. In eerste instantie ging je toen alleen nog mee met risicowedstrijden, maar de laatste jaren ben je heel erg fanatiek geworden en ga je zelfs iedere wedstrijd mee. Ik kan me eigenlijk de laatste uitwedstrijd niet meer herinneren dat je er niet bij was.

Ook dit seizoen ben je er weer iedere uitwedstrijd bij, ook al hebben we liever dat je thuis blijft. We hebben je dit nooit zo letterlijk verteld maar jij houdt gewoon niet zoveel van gezelligheid. Vroeger gingen we altijd vroeg weg naar een uitwedstrijd en gingen we nog lekker de andere stad in om een biertje te drinken, dat vinden wij namelijk gezelligheid en dat hoort er bij. Maar jij wil altijd pas zo laat mogelijk weg en als we er dan zijn wil je meteen door naar het stadion.

Meestal laat je al twee weken van tevoren weten dat je meegaat naar een uitwedstrijd. Wij hopen altijd dat je dan net die dag een keertje niet kan, maar dan lezen we alweer op internet dat jij er weer bij zal zijn. Je doet dan altijd alsof je heel erg belangrijk bent en laat het net lijken of de club jou er persoonlijk graag bij wil hebben.

Er wordt ook weleens gezegd dat je een informant van de politie bent. Want iedere keer als we met jou in een andere stad aankomen staat de politie ons al op te wachten. Die brengen ons dan onder begeleiding naar het stadion waardoor we geen kant op kunnen. Na de wedstrijd wil je altijd meteen weer weg. Het lijkt wel dat je dan haast hebt om weer op tijd thuis te zijn want je scheurt dan als een gek de stad uit. Soms vraag je je vrienden van de politie zelfs om kruispunten af te zetten zodat je nog eerder thuis kan zijn. Onderweg wil je dan nooit een keer stoppen, zelfs niet om te plassen of een bal gehakt te halen.

Je bent ook veel te opdringerig naar ons toe. We komen nooit van je af en je verplicht ons iedere keer maar weer met jou mee naar een uitwedstrijd te gaan. Je weet altijd alles beter en behandeld ons als kleine kinderen. Je doet altijd alsof je ons geweten bent en denkt dat we er zonder jou meteen een zooitje van maken. Maar we hebben jou echt niet nodig om ons te gedragen, dat kunnen we zelf ook best wel.

We hebben je ook wel eens een hint gegeven dat we je niet zo leuk vinden. Dan laten we jou gewoon niet weten dat we naar een uitwedstrijd gaan. Dan gaan we stiekem al eerder weg en kopen we kaarten voor de hoofdtribune, alleen maar om niet met jou mee te hoeven. Dan zien we jou tijdens de wedstrijd altijd in het uitvak zitten en dan moeten we heel hard lachen, omdat je eigenlijk niemand hebt die jou leuk vindt.

Toch blijf je ons lastig vallen, iedere uitwedstrijd maar weer, we komen niet van je af. Vandaar deze brief waarin we dan maar één keer heel erg duidelijk moeten zijn ook al kan dit wat hard en bot overkomen. We willen je niet kwetsen maar eerlijk gezegd: We vinden je stom, je voegt niks toe, je bent niet gezellig, je bent saai, je bent langdradig, je bent betweterig, je bent opdringerig, je bent overbodig en we kunnen heel goed zonder je.

Je medesupporters.

Bron: Kowet | Supporterssite van Go Ahead Eagles.

Geachte meneer Eredivisie Live,

Hoe maakt u het? Ik moet eerlijk zeggen dat ik nooit had verwacht dat ik u nog een keer een brief zou schrijven. Eredivisie is namelijk wel een woord dat we hardop durven te dromen, maar we verwachten er niet zoveel van eigenlijk. Ergens in april heb ik er wel een aantal dagen rekening mee gehouden trouwens, met Eredivisie Live. Maar dat duurde niet zo heel erg lang.

Ik dacht: laat ik maar op een doordeweekse dag een brief schrijven, want in het weekend ben je altijd zo druk. Dat was ik voor dit seizoen ook altijd, maar vanaf dit seizoen heb ik om de twee weken op vrijdag wel een gaatje vrij, denk ik. Mag ik trouwens ‘je’ zeggen? Ik bedoel, ik heb weinig zin om heel erg verheven te doen tegen een competitie die in elk praatprogramma wordt afgedaan als de Mickey Mouse League. Dat klinkt wat mij betreft ook prima, Mickey Mouse League Live. Is ook een beetje teveel zout in open wonden strooien, vind je niet? Of denk je niet dat we niet in de gaten hebben dat wij in de Eerste Divisie spelen? Loop een jaartje rond, zou ik zo zeggen. Na een jaar lang in deze competitie te hebben rondgekeken, kun je niets anders dan concluderen dat het in elk geval niet de Eredivisie is!

Goed, Eredivisie Live, je snapt misschien wel waarom ik je een brief schrijf. Je hebt er mij laatst ook één gestuurd namelijk. Het abonnement op jou is namelijk 2,5 euro duurder geworden, maar daar zou ik ook een heleboel voor terug krijgen. Live-wedstrijden uit de Jupiler League bijvoorbeeld. “Leuk”, dacht ik toen nog. “Dan kunnen ze thuis zien hoe ik de scheidsrechter sta onder te tuffen!” Maar dat feest gaat niet door, vanwege die achterlijke kuttijden van je!
Dat heb je goed bedacht hoor, kwart voor zeven op een vrijdagavond. Heb je dat wel eens geprobeerd? Om rond de vrijdagavondspits van de ene kant van Nederland naar de andere kant te komen? Dat is uiteraard een grote ramp. Om nog maar te zwijgen van de geweldige restricties die wij als uitsupporters krijgen. Die zorgen ervoor dat je al eerder weg moet van je werk om rond de klok van acht aan te komen bij de thuisspelende club. Laat staan om kwart voor zeven!

Maar wees eens eerlijk: denken jullie écht dat er mannen zijn die op vrijdagavond de hele avond voetbal gaan kijken? Jullie denken dus niet dat er vrouwen zijn die op vrijdagavond zeggen: “Even opschieten met het eten, schat, over een half uur begint Popstars.” En dan denken jullie écht dat al die duffe lulletjes die voetbal op televisie kijken, zeggen: “Dat dacht ik niet, slettebak! Ik ga eens fijn naar Helmond Sport – RBC Roosendaal kijken en als dat afgelopen is, dan ga ik even goed zitten voor Heracles Almelo – Roda JC!” Dat verwachten jullie dus echt?
Ik had het wel geweten. Voor die kutwedstrijden heb ik dus echt geen ruzie over. Dan kun je voortaan op zondag mee naar haar ouders enzo. Zul je net zien dat je tijdens zwolle-thuis aan een zelfgebakken stukje appelgebak zit, omdat je zo nodig die vrijdag ervoor je televisie op het Eredivisie Live kanaal moest hebben. Nee, ik had mooi voor iets anders gekozen. Pauw en Witteman ofzo en dan een beetje loeren of er nog lekkere wijven op de achtergrond zitten.
Maar zeg nou zelf, dat wil toch ook helemaal niemand? Voetbal is toch gewoon een klotesport? Daar is toch helemaal geen fuck aan als je geen supporter bent? Of ben jij dat type dat zogenaamd van mooi voetbal houdt?

Mooi voetbal, wat een onzin! Dat is ooit bedacht door een luie voetballer die uitgescholden werd omdat hij niet genoeg deed. Die heeft toen maar verzonnen dat een hakje heel erg mooi is en zie hier het resultaat: we vallen bijna om als één of andere Spaanse dwerg een bal aan zijn trendy gekleurde voetbalschoen gekleefd heeft. Dat verschrikkelijk kansloze televisieprogramma waarin vrouwen in lingerie met de punt van een voet een penalty proberen te maken, dát is mooi voetbal. Wie bedacht heeft dat sport ook schoonheid kon bevatten, won waarschijnlijk nooit. Eigenlijk hadden wij, Eagles-supporters, het kunnen bedenken!
Nee, Go Ahead Eagles is een mooie club, maar daar houdt de mooiigheid ook wel een beetje mee op hoor. De supporters stralen ook niet echt uit in schoonheid namelijk, tenzij je van kaalheid en overgewicht houdt. Wij houden zelf ook niet van mooi voetbal. Wij zijn ook helemaal geen voetbalsupporters; wij zijn supporters van Go Ahead Eagles. Het afgelopen jaar voldeden de spelers toevallig aan het predikaat voetballers, dus dat kwam dan wel goed uit.

Denk je werkelijk dat we voor Go Ahead Eagles waren geworden als we hakjes en goochelballetjes wilden zien? Wij willen onze club zien, geen voetbal.
Wij willen in een afgeragd stadion in de regen staan, net als de spelers.
Wij willen een smerige gehaktbal eten en er daarna nog één halen.
Wij willen in een hek hangen, onze handen openhalen en dat dan aan iedereen laten zien.
Wij willen onze gebalde vuisten in de lucht steken. In een uitvak ziet dat er wel stoer uit, maar in een gezellige huiskamer gevuld met geurkaarsjes en romantische vakantiefoto’s mist dat zijn uitwerking.
Wij willen gewoon schreeuwen dat die dikke niet kan zitten. En als we geen dikke kunnen vinden, dan schreeuwen we het gewoon tegen de dichtstbijzijnde uitsupporter. Die reageert dan meestal door wild met zijn armen te gaan zwaaien en dan gaan wij allemaal onverstaanbaar schreeuwen. Dat vinden wij wel leuk om te doen op onze vrije vrijdagavond. Mag dat?

Een voetbalstadion is ons thuis in het weekend. Het liefst op zaterdagavond, maar we hebben nu al een klein beetje vrede genomen met de vrijdagavond. Net nu die kloterige vrijdagavond begint te wennen, kom jij weer met iets nieuws op de proppen. Met maandagavondvoetbal en vrijdagmiddagvoetbal! Nou, ik heb gekeken hoor, afgelopen vrijdag. Triest eigenlijk, dat ik serieus heb gekeken. Dat moet je dan gaan vertellen aan je vrienden. “Nog wat gedaan, gisteren?” Nou, ik heb naar Dordrecht’90 – Cambuur gekeken en ben toen naar bed gegaan.Nee, dat is niet echt stoer. Bovendien versier je er geen vrouwen mee. Ik kon er ook niet echt van genieten, van die dertig Dordtenaren die je ole ole liedjes hoort zingen. Als je kunt horen dat Longuet een man in zijn rug heeft en dat Mark de Vries zes frikandellen in de rust wil hebben, dan is er iets niet helemaal in orde.

Om van de maandagavond nog maar te zwijgen. Ik vond er geen fuck aan, tegen Sparta. Hoe bedenk je dat eigenlijk ook? Wees verdomme blij dat er op maandagavond geen voetbal is, dat scheelt een heleboel kijkellende. Met een beetje pech heb je een week met Europees voetbal, dan zit je gewoon de hele week naar dat kansloze spelletje te kijken. Op maandag naar FC Volendam – Dordrecht’90, op dinsdag naar Arsenal – Dinamo Kiev, op woensdag naar Panathinaikos – Real Madrid, op donderdag Auxerre – PSV en dan begint het vrijdag weer van voor af aan. Kun je zelfs twee van die dodelijke saaie wedstrijden kijken! Nu weet ik wat je wilt zeggen, want jij denkt dat je niet hoeft te kijken. Dat is inderdaad ook waar; dat hoeft helemaal niet. Maar voetbal is als een voorbijlopende vrouw. Ook al wil je niet kijken, je gaat toch eventjes staren naar die letters op dat strakke shirtje en als die letters rond de navel staan, dan kijk je iets hoger. Dat is met voetbal ook zo. Als je daar voorbij zapt en je ziet die gifgroene kleuren op je beeldscherm, dan blijf je toch eventjes kijken. Gewoon omdat het voetbal is en omdat dat in ons systeem zit.
Uiteraard vind ik het leuk om naar voetbal te kijken. Maar gewoon heel eventjes. Misschien kunnen jullie een voorbeeld nemen aan Football League Shows. Dat is het ideale voetbalprogramma. Daar laten ze in zestig tellen de doelpunten eventjes zien en als er dan gescoord is, dan rent de veel te dikke spits van York City naar het vak met fans van die club. Dat willen we zien. Rot toch op met die mislukte omhaal en die splijtende dieptepass. Dat doet toch helemaal niet ter zake?

Ik kan je wel vast een geheimpje verklappen, want de kijkcijfers gaan tegenvallen. Dan gaat Johan Derksen zeggen dat het stadion van Fortuna Sittard niet uitverkocht is op vrijdagavond om kwart voor zeven en dat er maar drie Veendam-supporters de moeite hebben genomen om rond 13:00 op de trein richting het zuiden te stappen. Dat gaat gebeuren, Eredivisie Live.
Mensen gaan klagen dat het niet om aan te zien is, want al die zogenaamde voetballiefhebbers willen dat getik van Messi en die andere uitslovers zien. Als er echt mensen waren die graag de wedstrijden van Almere City FC (of zoiets) willen zien, zouden er dan in plaats van zeshonderd mensen niet gewoon tienduizend man in het Mitsubishi Forklift Stadion (of zoiets) hebben gezeten?

Ik wil het ook helemaal niet zien, dat live voetbal. Dan krijg ik een genuanceerd beeld van de wedstrijd met al die herhalingen enzo. Ik wil lekker zeiken in de auto over de scheidsrechter. Een beetje schreeuwen dat je zeker wist dat het buitenspel was enzo.
Ik wil roepen dat Go Ahead heel goed speelde, maar met live televisie gaat de linksback van FC Utrecht uit 1995 vertellen wat er allemaal fout ging. Rot toch op! Dat wil ik zelf constateren! En als ik niet naar een uitwedstrijd ga, dan wil ik lekker naar teletekst kijken. Domweg anderhalf uur naar het scherm staren en als een wilde reageren als er een kruisje bij Go Ahead Eagles komt te staan. Dan ga je veel te snel naar pagina 831 en verzinnen wie er gescoord heeft. “Ik denk Bus”, van dat soort onzin. En wat ik helemaal niet wil is dat zielige enthousiasme. Met die onzin over dat ge-wel-dige sfeervolle stadion en die heerlijke trainer en de fantastische spits van Telstar…..gewoon niet doen! Tenzij het cynisme is, want wij weten zelf ook wel dat het niet sfeervol is bij Eindhoven. Alsof de slager iemand van twintig een plakje worst geeft!

Dit jaar begon ik met goede moed aan het nieuwe seizoen. Ik had er zin in om weer lekker op vrijdag naar mijn favoriete club te gaan kijken. Tegen Sparta, dat is een mooi begin.
Helaas werd dat een zouteloze en sfeerloze maandagavondwedstrijd. Dan maar naar Veendam toe, de vrijdag erop. Dat kan ook weer niet, want in verband met vakanties kan ik niet eerder weg van mijn werk. Zit ik straks bij iemand thuis naar zo’n klotescherm te staren. Kortom, er is nog niet gespeeld en ik ben jullie al zat. Jullie hebben het nu al voor elkaar gekregen om mij twee leuke voetbalavonden te ontnemen. Bravo! Dat kan een lang seizoen worden, Eredivisie Live.
Hierbij wil ik dan ook graag van de gelegenheid gebruik maken om mijn abonnement op jullie kutkanaal op te zeggen. Rot maar eventjes lekker op en kom maar terug als jullie Eerste Divisie Live heten en op zaterdagavond om 19:30 een live-wedstrijd van ons uit willen zenden

Kowet, 19-08-2010

Die schrijver zou een boek moeten maken, leest lekker weg.

Tegen Het Moderne Voetbal

Overal in Europa zie je het: de laatste stuiptrekkingen van de fanatieke en romantische voetbalsupporters. Teksten als “Against modern football”, “Voetbal is van ons” en “Watching football is not a crime” prijken wanhopig op spandoeken en T-Shirts. Het lijkt een gespeelde wedstrijd, het Moderne Voetbal staat met 5-0 voor en er zijn nog maar 3 minuten te spelen. Bovendien is de scheidsrechter een enorme thuisfluiter en is het uitvak leeg door te hoge ticketprijzen, stadionverboden, een combiregeling en… Eredivisie Live.

Het thuispubliek is wel aanwezig en bestaat uit sponsors, bobo´s en zakenmannetjes. Her en der loopt een enkel gekkie met oranje klompen en een bos rotte winterpenen boven op zijn ingekleurde bakkes. “Of hij het dweilorkest gemist heeft?”, vraagt hij aan de voorbijlopende Humberto Tan. Maar Humberto reageert niet. Humberto lijkt een beetje gestresst, “Zal ik deze blauwe das bij dit poepbruine colbertje dragen of is dat te fel in contrast met mijn glanzende Vaseline-schedel?”, zijn styliste weet het ook niet meer. Humberto is niet te benijden sinds hij is uitgeroepen tot Best Geklede Neger van Nederland. De druk moet enorm zijn.

Jan van Halst zit er een stuk rustiger bij, lekker met een goed glas wijn in de Eredivisie Live Skybox. Gewoon omdat het kan. En waarom zou je op de tribune gaan zitten, als je de wedstrijd ook gewoon op de Pierrot kan kijken? Kan Jan gelijk de looplijnen van de verdwaalde rechtsback uitstippelen om over 10 minuten te analyseren. Geweldig. Het is te hopen voor Jan dat hij zijn erectie kan verbergen voordat er straks Live naar hem wordt overgeschakeld.

Enfin, de wedstrijd. De fanatieke fans voetballen voor wat ze waard zijn, maar het is vechten tegen de bierkaai. Het Moderne Voetbal speelt met een miljoenenelftal, ze hebben vijf onterechte penalty´s gekregen en beschikken over futuristische voetbalschoenen in de kleuren groen, geel, oranje en paars. Je schijnt ze gratis te krijgen als je naast het voetballen, ook halfbakken hiphop produceert. De fans hebben lederen, zwarte kicksen aan. Het elftal van het Moderne Voetbal probeert al 87 minuten hun lachen in te houden om dit vreemde verschijnsel.

Nog twee minuten. De spits van het Moderne Voetbal wordt getackeld en raakt geblesseerd aan zijn linker Ipod-oordopje. De rechtermiddenvelder heeft meer geluk. Eerder vandaag tekende hij een lucratief vijfjarig contract met een frisdrankmerk en sindsdien zit hij met zijn hoofd in de wolken. Het enige wat hij daarvoor hoefde te doen, was zijn naam veranderen in Christiano RedBulldo. Hij heeft nog nooit zo makkelijk 10 miljoen euro verdiend, “Ha, wat een sukkels”, moet RedBulldo gedacht hebben.

Het team van de voetbalfans speelt al enige tijd met negen man. In de vijfde minuut van de wedstrijd al, moest de eerste speler het veld ruimen wegens het meenemen van een ludiek spandoek naar de wedstrijd. De tuchtcommissie zal op basis van de beelden bepalen of het een stadionverbod van 1 of 2 jaar zal worden. De tweede rode kaart viel ten dele aan de linksback van de fanatieke fans. Hij zou in de rust een hijs van een sigaret hebben genomen, bínnen de poorten van het stadion. “Gelukkig hebben we een voetbalwet om dit soort tuig voortaan te kunnen weren!”, roept Jack van Gelder vanaf de perstribune. Ook de immer vrolijke Tros-nicht is aangeschoven om vanavond zijn Goed-Nieuws-Show vol te kunnen ouwehoeren op Nederland 1. Het schijnt dat Ronald Waterreus ook komt en iets over zijn tijd bij PSV gaat vertellen, zeker kijken dus!

Er staat iets langs de zijlijn met een microfoon, lelijke gympen en een over-sympathiek hoofd. Sommige mensen hebben zo´n hoofd, Zo eentje waar je het liefst een broodje gehaktbal in zijn geheel in duwt om hem vervolgens op een subtiel tikkie in zijn kruis te trakteren. Je kent het wel. Jan Joost van Gangelen heeft zo´n hoofd, een rare vorm en uitpuilende ogen. Als je Jan Joost te lang aankijkt, ga je spontaan huilen om hem vervolgens een briefje van 10 euro mee te geven uit medelijden. Die ogen van Jan Joost. Als Jozef Mengele nog had geleefd zouden ze op sterk water staan in een supergeheim Nazi-lab voor onderzoek. Naast de snor van Johan Derksen en de verzwegen derde tepel van Barbara Barend. Jan Joost heeft geluk, Mengele is dood en hij kan doorgaan met mensen aan het huilen maken en geld verdienen. Lekker man!

Ondertussen verveelt men zich op de tribune. De bospenenclown staart zwijgend voor zich uit en wacht nog op de eerste wave. Jack van Gelder gooit zijn zoveelste brandende sigaar naar een passerende steward en een Georgische zakenman jongleert met wat lege kogelpatronen. Zij zien de ongelijke strijd op het veld niet, zij zien de passie niet, ze missen de uitsupporters niet en waarom zouden ze ook? Want het Moderne Voetbal wint toch. En als je wint, dan heb je vrienden. Heel veel vrienden.

Het eindsignaal klinkt en het Moderne Voetbalteam is binnen no-time van het veld verdwenen. Snel douchen en met de blinkende BMW naar huis. De fans kijken elkaar nog even radeloos aan, alvorens door een peloton stewards, politie en drugshonden naar buiten te worden begeleid. Uiteraard wordt dit alles op de voet gevolgd door het camerateam van de Mobiele Eenheid. Politie, de hooligans van het Moderne Voetbal met een vrijbrief voor geweld en pesterij, die ondertekend wordt door de plaatselijke burgemeester. Daar kan zelfs de baan van Chris Zegers niet tegenop, wat heerlijk moet dat zijn. Alle voetbalfans zijn immers zware criminelen. “Ze hebben het er zelf naar gemaakt”, zou Johan Derksen zeggen.

Ach ja. Uitleggen wat er aan de hand is met het voetbal aan Humberto, Jan Joost, Jan of Johan, is als de relativiteitstheorie uitleggen aan je overleden goudvis. Ze snappen het niet, of ze willen het niet snappen. Één ding is zeker: er is geen beginnen aan. Maar opgeven is geen optie, voetbal is van het volk, een club kan niet zonder supporters. “Ik heb het!”..ja, prima. Geniet er nog maar even van, want wij pakken het terug. En denk maar niet dat we het dan ooit weer weggeven.

Bron: LunaticNews | Supporterssite Feyenoord.

Clubliefde volgens Arno
Uitgegeven: 5 september 2011 11:22
Laatst gewijzigd: 5 september 2011 11:22

Verliezen = jakkiebakkie, winnen = hiep hoi. Zo simpel zijn ze, die voetbalsupporters, zegt Arno Vermeulen. Weten we dat ook weer.
Ik kom op YouTube regelmatig filmpjes tegen die op treffende wijze illustreren wat ik zo prachtig vind aan voetbalcultuur: meestal zijn het korte documentaires of liefdevol gemaakte portretten waarin de clubliefde tastbaar en voetbal nog een mensensport is.

Filmpjes die precies laten zien wat ik weerzinwekkend en strontvervelend vind aan voetbal zijn veel zeldzamer, maar afgelopen woensdag - tijdens de laatste uren van de transferperiode - flikte de NOS het. Je kunt het hier bekijken.

Het benadert werkelijk de perfectie: bijna twaalf minuten surrealistisch geleuter over transfers en geld, alsof het boeit. Speler X voor tweehonderd miljoenmiljard euro van hier naar daar. Sjeik El Kierewiet betaalt zes-komma-vier triljoen voor die-en-die spits. En dat dan bijna een kwartier, schoon aan de haak.


Subdialect

Als er zoiets bestaat als een voetbaltaal, dan wordt in dit filmpje een mij onbekend ondoorgrondelijk subdialect van het Voetbal-Assamees gesproken: ik versta het niet, het betekent helemaal niets voor me.

Presentatrice Mariëlle Tweebeeke en Tom Egbers zitten aan een presentatiedesk en stellen vragen aan Arno Vermeulen (‘chef voetbal’ van Studio Sport, heb ik me laten vertellen) die naast een scherm staat als Erwin Kroll naast een kaart vol temperatuuraanduidingen en hoge- en lagedrukgebieden enzo.

Lijkt me een ongelooflijk dooie diender, die Vermeulen. Evenveel gevoel voor (voetbal)humor als een zak kunstmest, schat ik in. Als die eens een avondje met mij en mijn vrienden naar het stadion zou gaan, zou hij onze voetbaltaal vermoedelijk net zo slecht verstaan als wij die van hem.


Gezwatel

De eerste twee minuten ergerde ik me wezenloos aan zijn bedrijfsmatige gezwatel, daarna kwam het me een tijdje surrealistisch en tamelijk amusant voor, tot ik me serieus begon af te vragen: is dit serieus? Daarna begon ik me weer te ergeren, en zo ging dat nog een paar keer op en neer.

Eén keer veerde ik op. Kort nadat het tellertje de 4:00 minuten voorbij is getikt, stelt Mariëlle Tweebeeke zomaar uit het niets de hamvraag, en ook nog gewoon in het Nederlands: “Arno, we zien al heel veel jaren dat er buitenlandse spelers bij clubs voetballen, maar nu zijn het ook de clubs zélf die in buitenlandse handen komen. Wat doet dat met clubliefde?”

Ik weet niet zeker of haar vraag nou uit vrouwelijke voetbalnaïviteit voortkwam of uit een onvermoed supportersbewustzijn.


Napalm-douche

Als het laatste geval is, zou haar vraag feitelijk een retorische zijn, waarop ze zelf het antwoord wel weet, namelijk dat dergelijke overnames ongeveer hetzelfde effect op clubliefde hebben als een napalm-douche op een Vietnamees dorp.

Hoe het ook zij: goede vraag. De enige zinnige vraag in het hele filmpje, feitelijk (premier Balkenende had gelijk: ze kijkt inderdaad lief).

Het antwoord van Arno Vermeulen: “Dat maakt de supporters helemaal niets uit. Als jij fan bent van Manchester City bent en het ergert je dat City onderaan staat en United bovenaan, dan vind je het prachtig als er iemand uit de woestijn komt met een heleboel oliedollars en jouw club omhoogtilt.”

Ah. Zo zit dat dus. Het is allemaal zo simpel met die onnozele supporters: verliezen = jakkiebakkie, winnen = hiep hoi. Al het andere vinden ze niet belangrijk.


Zonderlinge purist

Persoonlijk zie ik mijn club nog liever degraderen naar de Derde Klasse van de onderbond dan dat we een soort Chelsea worden. Als Ajax zich ooit verkoopt aan een Arabische sjeik of Russische zakenmagnaat, steekt de miljardair in kwestie mijn seizoenkaart maar daar waar de zon niet schijnt - en zien ze mij nooit meer terug in de Arena.

Maar op dat vlak ben ik, volgens de Vermeulen-logica, een zonderlinge purist, die op de tribune geen medestanders heeft.

Misschien is dat inderdaad wel zo en ben ik slechts een gek op zijn zeepkistje wanneer ik beweer dat malloten als Arno Vermeulen - vooral wanneer ze ook nog geld en invloed hebben - een grotere bedreiging voor het voetbal vormen dan alle hooligans samen.

© NUsport/Menno Pot

Maddalena was te groot of Wesley was te klein

Jos Ruigrok is een fanatieke voetbalsupporter met een voorliefde voor Ajax en vakanties in Italië. Meer dan twintig jaar geleden leerde hij in het plaatsje Lodi, net onder Milaan, een sympathieke boer kennen. Jaren later bezochten ze in Rome samen de Champions League-finale tussen hun beider clubs, Ajax en Juventus. Ajax verloor, maar toch kregen ze geen ruzie. De boer en de Ajax-supporter waren vrienden geworden.

De boer uit Lodi kreeg drie kinderen. Ze waren niet allemaal even gelukkig. De middelste – zijn dochtertje Maddalena – werd als kind getroffen door leukemie. Ze kwam voor behandeling terecht in een speciale kliniek in Monza. Die kliniek werd gedeeltelijk door Internazionale onderhouden. Het was mede dankzij de voetbalclub, dat de dochter van de boer langzaam maar zeker begon te herstellen.

Zo kon het laatst gebeuren dat Maddalena – acht jaar oud inmiddels en godzijdank genezen – vanuit Milaan een uitnodiging ontving. Ze mocht bij een Champions League-wedstrijd van Internazionale aan de hand van een speler mee het veld op. Trots belde de boer uit Lodi het nieuws door naar Holland. En hij had nóg een verassing. Zijn buitenlandse vriend moest voor de zekerheid de DVD-recorder vast aanzetten, want nog maar een paar uurtjes, dan zou zijn kleine Maddalena aan de hand van niemand minder dan Wesley Sneijder het beeld inschuiven.

Het liep anders. Maddalena en Wesley stonden in San Siro al een tijdje als een zenuwachtig mini-bruidspaar naast elkaar in de gang, toen er opeens werd ingegrepen. Vlak voordat de scheidsrechter het teken gaf om de arena te betreden, pakte iemand van de organisatie Maddalena bij haar armpje en verwisselde haar snel; met een ander kind.

Pas later werd duidelijk waarom. Het probleem bleek van marketingtechnische aard. Maddalena is acht jaar en best lang voor haar leeftijd. Wesley is 26 jaar en best klein voor zijn leeftijd. Dat was de reden dat ze niet naast elkaar konden blijven staan, de boerendochter uit Lombardije en de superster uit Utrecht, want Maddalena dekte een deel van Wesleys shirtreclame af.

Hoe komt het toch, dat elke keer wanneer het grootkapitaal zijn gezag in het voetbal laat gelden, het allemaal zo smakeloos wordt? Waarom valt dan altijd automatisch alle gevoel voor relativering weg? Ik moest opeens denken aan die middag in Manchester, nu twee jaar geleden. De hele stad stond toen stil bij de vliegramp van München. Het was precies een halve eeuw geleden dat een groot deel van de jonge Manchester United ploeg daar op de landingsbaan was weggevaagd. In de vijftig jaar die volgden waren Duncan Edwards en de andere spelers tot zulke martelaren uitgegroeid, dat nu in hun nagedachtenis een gigantische foto werd onthuld aan de East End-tribune van Old Trafford.

Centimeter voor centimeter kwamen ze achter het doek te voorschijn, de Busby Babes, Tommy Taylor, de jonge Eddie Colman, Duncan Edwards natuurlijk en al die andere betreurde sterren uit de jaren vijftig. Er ging een rilling door het publiek. Tot het doek helemaal weg viel. Toen bleek dat er rechtsonder ook een logo was afgebeeld. AIG, stond er.

Het was echt waar: de shirtsponsor had zijn naam laten zetten op een monument ter nagedachtenis aan de wrede dood van 22 mensen. Het is de rigide mentaliteit die achter dit soort marketing-ingrepen schuil gaat, die ervoor zorgt dat je in steeds meer Europese voetbalstadions spandoeken ziet hangen met het opschrift Against Modern Football.

Ze worden meegezeuld door een klein en nogal nostalgisch groepje voetbalsupporters die geloof ik niet erg veel met hun acties bereiken. Toch heb ik vanaf het begin sympathie voor ze. Al was het alleen maar vanwege het hopeloos romantische idee dat een paar beschilderde lakens de vercommercialisering van het voetbal kunnen beïnvloeden. In de stadions hangen die doeken trouwens meestal over de reclameborden, zodat de naam van de sponsor die er onder verscholen gaat negentig minuten lang aan het zicht van alles en iedereen wordt onttrokken. Toch zie je dán nooit dat er wordt ingegrepen. Ze mogen altijd blijven hangen. Maar dat komt waarschijnlijk omdat de eigenaren van de Against Modern Football-spandoeken zelden achtjarige meisjes van het Italiaanse platteland zijn, maar meestal grote, sterke mannen die erg boos kunnen kijken.

Bron: Voetbal Internationaal.

Geachte meneer Kunstgras,

Ik weet eigenlijk niet waarom ik je een brief schrijf. Ik zie je tegenwoordig namelijk bijna elke week. Helaas trouwens, want ik ben geen fan van je. Ik ben trouwens sowieso geen fan van de zogenaamde vooruitgang. Dat noemen ze dan achteruitgang, geloof ik. Dat komt goed uit, want ik vind het hedendaagse voetbal toch geen flikker aan. Ik ben nog lekker oldskool. Ik twitter niet, heb geen Hyves en ben geweigerd op LinkedIn, omdat columnist van Kowet.nl geen beroep zou zijn. Ik heb niet eens een computer. Ik tik mijn brieven op een typemachine en die stuur ik dan per post op naar de jongens van Kowet.nl. Maken ze er een langer verhaal van of ze zetten er spelfouten in. Verder zijn het wel goeie jongens, die gasten van Koewet.

Goed, Mijnheer Kunstgras, ik ben zogezegd geen fan. Alleen al dit jaar heb ik je al drie keer voorbij zien komen en dat leek elke keer weer helemaal nergens op. Die schuld hoef jij niet helemaal op je te nemen hoor, want bij Go Ahead Eagles hebben de spelers al jarenlang een fobie om voor een vol uitvak te spelen. Ik had bij voorbaat dus al niet gerekend op winst bij RBC. Dat lukt alleen als er dertig man in het uitvak zit. Maar buiten dat, vind ik je gewoon kut. Het voetbal ziet er niet uit op zo’n rare synthetische ondergrond met zwarte korrels.

Want je bent geen echt gras, dat weet je hopelijk wel? Ik snap dat niet zo goed, waarom ze nepgras moeten gebruiken bij voetbal. Voetbal is een buitensport en als ze het binnenspelen, dan heet het zaalvoetbal. Als ze het op straat spelen, dan wordt het straatvoetbal genoemd. Met pana’s en flexe pata’s enzo. Voor meer informatie over straattaal, verwijs ik je door naar de twitter van Nigel Hasselbaink.

Enfin, je bent nep. En ik begrijp dan ook niet goed wat je hier komt doen. In het noorden van Scandinavië en in Siberië schijnen ze je wel vaker te gebruiken, maar daar vriest het elke zomer. In Nederland roepen ze ook wel eens dat een kunstgrasveld ontzettend handig is in verband met de weersomstandigheden hier. Soms vriest het hier inderdaad wel drie dagen achter elkaar! We hebben al dertig jaar geen Elfstedentocht gereden, maar in Nederland maken ze zich druk om een klein beetje nachtvorst. Of sneeuw. Want als het sneeuwt, dan kun je op kunstgras gewoon voetballen! Ontzettend handig voor die zes dagen in de drie jaar dat het sneeuwt! In Scandinavië en Rusland hebben ze trouwens nog een andere oplossing voor het probleem met extreme weersomstandigheden. Daar voetballen ze in de zomer in plaats van die klotewinter. Dat is veel beter. Kunnen we langer op het terras gallen en lekker met onze blote bierbuik op de tribune staan, in plaats van stilletjes weggedoken onder een enorme winterjas.

Je vindt waarschijnlijk dat ik aan het zeiken ben. Dat doe ik ook. Dat is mijn functie bij deze website. De ene zeiklul schrijft een column over helden die de WK-finale hebben verloren en ik doe dat over hard kunstgras. Maar ik geloof gewoon niet zo in dat argument over die weersomstandigheden. Er moet een andere reden zijn. Het is toch ook raar? Overal experimenteren ze mee, maar met kunstgras niet. Er staat nu op elke lijn een scheidsrechter, er wordt volop getest met rare communicatiemiddelen, er zijn nu plannetjes voor camera’s op doellijnen en bij elk toernooi wordt er een nieuwe bal met een vreemde naam uit de hoge Fifa-hoed getoverd. Dat komt dan het voetbal ten goede, omdat hij zo lekker zwabbert. Maar kunstgras heb ik nog nooit ergens gezien, behalve in Nederland! Ja, in Salzburg hebben ze eventjes zo’n mat gehad, maar die is alweer weg. Het heeft overigens wel effect gehad, want Salzburg heeft nog nooit zo’n goed seizoen gedraaid als in het jaar van de kunstgrasmat.

En dat is ook de reden van jouw bestaan. Jij ligt namelijk altijd in dezelfde kutstadions en dat is niet voor niets. Kunstgras is ooit bedacht door clubs zonder thuisvoordeel. Als je bij Agovv speelt, dan heb je nooit thuisvoordeel. Dat gaat namelijk pas werken als er meer dan drieduizend mensen in je stadion zitten (en dan niet alleen volgens teletekst) of als de supporters fanatiek zijn. Let maar eens op, kunstgras, jij ligt alleen bij kutclubs. Bij Cambuur hebben ze het ooit een keer geprobeerd, maar daar kwamen ze er snel genoeg achter dat volksclubs dat soort onzin helemaal niet nodig hebben. Bovendien is er nog geen kunstgrasleverancier gevonden die het gewicht van Mark de Vries kan dragen. Het blijft toch plastic, hè!

Maar dat van dat thuisvoordeel kun je niet verkopen en toen hebben een paar slimme koppen er maar van gemaakt dat kunstgras de attractiviteit van het voetbal ten goede komt. Juist, ja. Attractief voetbal in de eerste divisie. Barcelona en Arsenal slaan de kunstgrasmat over, want daar houden ze niet van attractief voetbal. Maar in Almere hebben ze een prachtige, attractieve kunstgrasmat! Dat is toch ook allemaal onzin, een andere ondergrond om de attractiviteit te verhogen? Bij andere sporten zie je dat toch ook niet terug? Dat ze ineens op kliklaminaat Formule-1 races gaan houden? Of dat golf wordt gespeeld op een veld van klittenband? Wielrennen in een zandbak, noem maar wat onzin op! Want dan blijven alleen de echte klasbakken over!

Je ziet het verschil niet, zeggen de kenners. Nou, ik zie het wel hoor. Misschien als ze bij één van die klotestadions met een sponsornaam een vierde ring gaan bouwen, dat je het dan wat lastiger ziet. Voorlopig hebben al die bouwpakketjes maar zes rijtjes met stoeltjes en is dat nog even niet aan de orde. Bovendien zie je het niet alleen aan het veld zelf, maar ook aan de bewegingen van de spelers en de bal. Sander Post had de motoriek van een pasgeboren kalfje. Die heeft eerst voetbalschoenen met zijwieltjes gehad. En dan laat jij hem gewoon op een keiharde en gladde ondergrond spelen? Dat ging niet zo goed, hè? Dan technische staf heeft hem nog op bijles gestuurd. Moest hij elke week met een stoel voor zijn snuffert proberen om rondjes te lopen op het kunstgrasveld.

Bovendien, je bent nep. En alles wat nep is, is toch ook gewoon ruk? Er is al zoveel nep in de voetballerij. Bovendien gooi je tradities te grabbel. Zo is het een mooie gewoonte om middenstippen te jatten voorafgaand aan derby’s. Daar waren Eagles-supporters heel goed in en zie hier het resultaat: de drie dichtstbijzijnde clubs voetballen op kunstgras. Een paar jaar geleden wilden een aantal bekenden van mij de middenstip nog jatten in Apeldoorn. Stonden ze daar met een schep. Dat schiet natuurlijk niet op. Ik wil ook weer een beetje onvoorspelbaarheid op het voetbalveld. Met al die bouwpakketten van stadions, al die strak geregisseerde autocombi’s en al dat monddoodgemaakte publiek, wil ik wel weer eens iets zien wat je niet verwacht. Gewoon een polletje ofzo. Gaaf toch, die blunder van Frank Ensink? Die maaide over de bal heen zeg, in Volendam! Werd daarna het halve stadion afgebroken. Sinds dat jaar zijn ze in Volendam dan ook druk bezig geweest met kunstgras. En het ligt er hoor! Prachtig ook die bal van Marco Heering voor open doel in Dordrecht. Bleef ie in een plas liggen, terwijl Heering al een dubbele flikflak had gedaan en zijn shirtje had uitgetrokken. Dat mocht toen nog. Toen bestonden spreekkoren ook nog niet trouwens.

Ik wil verdomme een echt veld. Als het kan een heel slecht veld. Dat kansloze gelul over een veld dat zo strak is als een biljartlaken zegt toch al genoeg? Ga er godverdomme dan lekker op biljarten! Voetbal hoef je helemaal niet op een gladde ondergrond te spelen. In de eerste divisie in elk geval niet. Een voetbalveld hoort hobbelig te zijn, het hoort je smerig te maken als je een sliding maakt en er moeten plassen op kunnen ontstaan. Heerlijk toch? Dat het de hele nacht heeft geregend en jij op zondagochtend op teletekst kijkt: Heel regio Oost eruit. Blij al je vrienden opbellen en daarna weer lekker naar bed. Dat is voetbal! Heerlijk! Ik wil een veld waarop een materiaalman nog gewoon lijnen moet trekken. Als het kan heel slecht, zodat je kunt zien wanneer de materiaalman een bruiloft heeft gehad.

Dus pak gewoon je spullen en ga in Lapland je werk doen als voetbalveld. Want dit is niets. Al die saaie kloteclubs redden zich wel zonder jou. Die bedenken wel iets nieuws om thuisvoordeel te krijgen. Bij zwolle hebben ze bijvoorbeeld heel fanatieke, grijze betonwanden achter de goal gezet. Je weet niet wat je meemaakt! En anders degraderen ze toch lekker? Oprotten met die onzin. En als je dan gaat, neem dan ook je trendy en hippe vriendjes de Klappertjes, gekleurde Voetbalschoenen en gesponsorde Wedstrijdballen met je mee!

Bron: Kowet | Supporterssite van Go Ahead Eagles.

Voorbij

Beton, roest, prikkeldraad en hekken. Een avond, het licht schijnt over de daken, mannen fietsen door de straten, het is koud, nat en guur. Muziek klinkt door de wijk, af en toe een reclame-uiting tussendoor. Geduldig wachten bij het kassahokje. Een oudere heer trekt je kaartje van een grote rol af, drie meter verderop wordt het hoekje eraf gescheurd door een medesupporter verkleed als steward. Je mag naar binnen.

De geur van koffie en ballen gehakt vermengt zich met de lucht van bier en sigaretten. Een kort gesprek, een biertje, betalen met wat wisselgeld van de wekelijkse boodschappen. Op een rij in een stalen goot of tegen een stenen muurtje pissen, aansluiten bij de tribune, een tweede hoekje verdwijnt. Staand in weer en wind, onoverdekt, genieten van het gemaaide gras, de modderige broeken en de sfeer. Er wordt gezongen, gefloten, gescholden en geschreeuwd. De scheidsrechter is de gebeten hond, kan met de kritiek omgaan en wuift de spreekkoren met een glimlach weg. Respect daalt neer van de tribunes, de wedstrijd is niet goed, maar amusant.

In de rust kijken naar een jeugdelftal, met beker op het veld, klappen en juichen, trots en ontzag in de ogen van deze kleine mannen als ze voor de harde kern staan, allemaal willen ze ooit in het “eerste” scoren voor dit volle vak. De tweede helft, hetzelfde liedje; modder, sfeer en gemaaid gras. Winnen of verliezen liggen dicht bij elkaar. Bloed, zweet en tranen, alles of niets. Een doelpunt, vlak voor het volk, ontlading als de supporters in de hekken hangen, de spelers hangen met ze mee. Toch drie punten, iedereen blij, zingen na de wedstrijd, het galmt door de wijk. Biertje drinken in een keet, een hok waar spelers ook graag komen, om te ouwehoeren en hun vrienden te zien.

Het is nog niet zo lang geleden, vroeger klinkt eigenlijk veel te ver. De wereld is anders, zomaar ineens, geen waarschuwing vooraf, niemand heeft een idee waarom. Multifunctionele stadions met grachten en zonder hekken. Met verplicht vervoer naar het gesponsorde stadion op een bedrijventerrein, het geregistreerde e-ticket al een maand in huis. Met zijn allen wachten voor een tourniquet tot de barcode gescand kan worden. Zakken leeg, gefouilleerd door een “Bokito” met een “v” op de borst. Slappe frikadellen en een beker cola, de koffie wens je je ergste vijand nog niet toe. Betalen met een pasje, consumptiebonnen of muntjes met onzinnige namen. Zitten onder een straalkachel op de tribune, wachten op de “begintune”, waarna iedereen op commando opstaat en begint te klappen. Eerst nog wat commercials, de wedstrijdbal, de wedstrijddag, de scheidsrechter, alles is gesponsord. De wedstrijd begint, de sfeer is er nog wel gelukkig, al lijkt de beleving bij het publiek minder dan voorheen. Een beslissing van de scheidsrechter zorgt voor rumoer, de stadionspeaker verzoekt een ieder zich te onthouden van spreekkoren, nog voordat deze goed en wel zijn begonnen. Één vak met supporters roert zich gelukkig nog, hier is de beleving nog wel echt aanwezig.

In de rust mascottes op het veld, een spelletje of iets dergelijks speelt zich af op de andere helft. Commercials komen steeds weer voorbij. Nog voor de cola (of nog erger: evenementenbier) is ingeschonken klinkt de “tune” al door de boxen, de spelers komen het veld weer op. Een saaie pot, dat is het zeker, maar de drie punten blijven in de stad. Muziek overstemt de enthousiaste reactie van de supporters na het laatste fluitsignaal. Spelers lopen een verplicht rondje en zwaaien naar het nog aanwezige publiek, voordat ze snel naar huis verdwijnen in hun lease-auto.

Strenge voetbalwet alleen zinvol bij versoepeling van regels voor normale supporters bij uitwedstrijden

Vorige week kwamen zowel de PvdA als de PVV naar buiten met nieuwe voorstellen met als doel de zogeheten Voetbalwet nog een stukje ‘harder’ te maken. De gebruikelijke reflex: keihard straffen die voetbalsupporters. Ik weet dat Groninger Tjeerd van Dekken (PvdA) en Hagenaar en PVV’er Richard de Mos de geestelijke vaders zijn van dit voorstel tot aanscherping van de Voetbalwet. Van Dekken en De Mos zijn in de Tweede Kamer de enige twee politici die nog een beetje op de hoogte zijn van de supportersproblematiek. Neemt niet weg dat ik sterke twijfels heb. Als hun voorstellen, die ik nog niet geheel kan doorgronden, zouden betekenen dat de echte criminele supporters harder moeten worden gestraft als ze zich schuldig maken aan strafbare feiten, prima. Als daar dan bij hoort dat de niet-criminele voetbalsupporter meer vrijheid en ruimte krijgt dan dat dat nu het geval is, ben ik geneigd zelfs een bescheiden applausje te richten aan Van Dekken en De Mos. Maar eerlijk gezegd, ik vrees dat het niet meer is dan losse flodders in de lucht. Flodders die overigens bij de grote meerderheid van onze bevolking met instemming en gejuich worden begroet. De reflex is immers waar het woord ‘voetbalsupporters’ valt: hard aanpakken die gasten.

Een strengere voetbalwet is alleen zinvol als dat gelijk op gaat met het versoepelen van alle beperkende regels waar met name supporters die uitwedstrijden van hun favoriete club willen bezoeken moeten ondergaan. Dan pas snijdt het mes aan twee kanten. Persoonlijk ben ik niet tegen een harde aanpak van lieden die zich schuldig maken aan geweld. Maar dan wel graag volgens de normaal geldende Nederlandse wet. In supportersland is het de omgekeerde wereld. Een voetbalsupporter is niet alleen zowat vogelvrij (ik raad u aan: ga eens mee naar een uitwedstrijd en u weet waar ik over praat), maar voor hem geldt ook nog eens de omgekeerde bewijslast. Een voetbalsupporter is de enige Nederlander die schuldig wordt bevonden voordat het bewezen is. Zonder zich te kunnen verdedigen en zelfs maar het recht daarop te hebben, wordt een supporter een boete dan wel stadionverbod opgelegd. Over misstanden gesproken.

De roep om een hardere aanpak is even voorspelbaar als kortzichtig na ieder incident. Ik ga hier niet goedspreken als supporters over de schreef gaat als het over geweld of stuitend onfatsoen gaat. Maar wat ik wel aan de kaak wil stellen is dit: er heerst een grote onwetendheid waar het over voetbalsupporters gaat. Juist de mensen die het beleid moeten bepalen hebben in de meeste gevallen een schromelijk tekort aan echte kennis en inzicht. En weigeren zich te verdiepen in de wereld van de voetbalsupporter. Dat zou je toch op zijn minst van ze mogen verwachten. Dus blijft het altijd hetzelfde verhaal: pak ze aan, sla erop, beperk de regels. De voetbalsupporter wordt zo bij voortduring neergezet alsof hij een potentieel gevaar voor onze samenleving zou zijn. En dat doet een overgroot deel van voetbalsupporters op een schrijnende wijze onrecht. Mijn credo is: hard aanpakken waar echt nodig, veel humaner waar dat kan. En valt nog een hoop te winnen.

Paul Zweverink

Intermediair tussen supporters en clubleiding bij FC Groningen

Liefde is...

Vlinders in de buik als je haar ziet, een glimlach op je gezicht als je aan haar denkt of gewoon het idee dat zij ook van jou houden zal, dat is wat liefde is!

In het begin is alles mooi, want liefde maakt soms blind. Na een aantal weken, maanden of jaren gaan je ogen echter open, je ziet haar minpuntjes en denkt dat je haar wel kan bijsturen. Je geeft een hint, je schrijft een subtiel briefje of gooit het in een emotioneel moment gewoon op tafel, maar ze hoort je niet. Ze gaat soms links, soms rechtsaf en ook weleens dwars door het midden, je snapt haar echt niet meer. We hebben toch nog zoveel plannen, dromen en ideeën samen? De toekomst zou een opgaande lijn, een prachtige resultaat van samenwerking zijn, samen naar grote hoogte…

Een mooierd is het, deze liefde, en ze zit in jouw bloed, in jouw hoofd, maar vooral diep in jouw hart! Toch vervreemden jullie langzaam van elkaar. Ze irriteert zich meer en meer aan jouw directheid, jouw eerlijkheid, jouw mening. Ze denkt dat haar, op het oog, stuurloze aanpak de enige juiste is. Ze denkt dat ze weet wat ze doet, maar jij weet wel beter! Ze is bezig om de relatie te slopen, praat alleen nog maar met haar nieuwe vrienden, een aantal oude zijn inmiddels vertrokken, maar de ”rotte appels” zijn wèl gebleven. Je kan praten wat je wilt, maar ze luistert niet meer naar jou.

Liefde is sterk, maar kan niet van één kant blijven komen, tenminste niet voor lang! Je moet proberen haar te laten inzien waar ze mee bezig is, je moet van die zogenaamde vrienden af! Profiteurs zijn het, meer niet! Ze houden van haar succes, van haar aanwezigheid en haar reputatie, maar ze houden niet van haar zoals jij dat doet! Er zijn zoveel leuke mensen in jullie kennissenkring die beter bij haar passen, die haar wel de juiste adviezen en sturing kunnen geven, zodat jullie samen weer die mooie toekomst tegemoet kunnen zien.

Liefde is geven en nemen, liefde is soms moeilijk, soms hard, maar liefde is vooral met heel je hart vol plezier en beleving samen genieten van de mooie momenten in het leven, ook als dit er maar weinig zijn! Voetbal is liefde, emotie, geluk en verdriet, tien wedstrijden verliezen en toch weer gaan. Voetbal is boosheid over vertoond spel en beleid en vreugde over die ene overwinning, dat ene doelpunt of die prachtige sfeer. Liefde is sfeer, goed of slecht, traan en een lach daarom blijven wij naar het stadion gaan.

Bron: In de Hekken.

Geachte Meneer RTL7,

Hoe maak je het? Ook lekker van het weekend genoten? Je ligt er tegenwoordig al vroeg in op vrijdag, of niet? Lekker man! Zaterdag weer vroeg uit de veren; dan heb je nog wat aan de dag. Doe je tegenwoordig nog iets op zaterdag eigenlijk? Voetbal uitzenden? Ok, nou veel plezier dan maar in je eentje!

Interesseert het je eigenlijk wel of er überhaupt mensen kijken? Ik krijg het idee dat je een beetje met die Jupiler League bent opgezadeld en niet zo goed weet je wat je er mee moet. Daar waar de clubs uit de Eredivisie geld krijgen om op televisie te komen, kost het de clubs uit de Jupiler League geld om met een vertraging van ruim 20 uur heel even 53 seconden op televisie te zijn. De lengte van de samenvattingen maakt me trouwens niet zoveel uit, maar het gaat mij om je wispelturigheid. Dat ligt niet alleen aan jou, maar ook aan SBS6, Sport7, NOS en al je andere collega’s die ooit een poging hebben gedaan om de Eerste Divisie-achtige goudentototelecomleague uit te zenden. Ik weet niet meer of dat speciaal voor jou was, maar op een gegeven moment zijn we op vrijdagavond gaan voetballen omdat dat goed zou zijn voor de televisie-uitzendingen. En nog erger: de maandagavond! Daar denk jij natuurlijk aan, aan de kijkcijfers. Wij denken in bezoekersaantallen en dan met name bij uitwedstrijden. Die zijn sinds de invoering van de vrijdagavond wel wat omlaag gegaan. De zaterdag was altijd mooi; ook al speelde je tegen Eindhoven of Telstar. Nu sta je een paar uur in de file, staar je 90 minuten lang naar kutvoetbal in een veel te leeg stadion en kun je daarna je verplichte autocombi-auto weer in en rijd je naar huis. Moet je zuipen als een achterlijke om een klein beetje dronken te worden. Nog bedankt daarvoor!

Nu we eigenlijk al een klein beetje gewend zijn aan die tyfusvrijdag, is er weer een nieuw onderzoek uitgevoerd. Namelijk dat zaterdagavond om 18:00 een perfecte tijd is voor een televisie-uitzending. Voor Campinglife en dat kutprogramma met die buitenlandse treinen, ja! Welke gek zit er om 18:00 voor de televisie? Dan zitten we toch op het terras, in de kantine, achter een gokkast, in de cafetaria of op elke willekeurige plek die niet je huiskamer is? En dan beweren jullie dat het een ideaal tijdstip is voor de jongere kijkers. Ja hoor! De jongere kijkertjes……! Weet je wat de jonge kijkertjes doen? Die spelen op hun Playstation met Messi en die rare Duitser met die visogen van hem. Hoe dat komt? Door die oude zuurpruimen die je op maandagavond de landelijke televisie opslingert. Best lachen enzo hoor, maar kom op….dat zijn toch zeikende losers, of niet? Die zeuren over een onschuldige sliding van Van Bommel en drie minuten later vertellen ze trots dat je met een dwarslaesie het veld afging als je in 1934 iemand door zijn benen speelde. En dan gaat Van Der Gijp daarna vertellen dat de gehele selectie van het Nederlands elftal er niets van kan. Die heeft zelf 15 interlands gespeeld in een periode dat Nederland zich voor geen enkel eindtoernooi wist te kwalificeren. Dat maakt allemaal niets uit. Ik ben zelf ook geen heel goede voetballer, maar niemand neemt mij serieus als ik over voetbal praat. Ook niet als ik over andere onderwerpen praat trouwens. Maar die zeurende bejaarden vertellen wekelijks dat de Jupiler League van een dramatisch niveau is. De Topklasse schijnt zelfs nog beter te zijn. En alle kinderen in Nederland geloven dat, want het is op televisie. En dus spelen kinderen op de Playstation met rare balgoochelaars met onuitspreekbare namen. Dat hoort natuurlijk niet.

Kinderen uit Deventer horen Joey Suk te zijn op het speelveldje.
Als je uit Den Bosch komt, dan speel je met Tom van Weert. K*&&^*Lul!
Als je uit Oss komt, dan speel je met Marcel van der Sloot. K**&^Luuuuul!
Met je k**&&^6rabonnement op de k*&&^r Voetbal International!!!!

Misschien vind je mij nu ook een zeiklul, en dat ben ik ook. Daarom ga ik ook naar Go Ahead Eagles. Lekker anderhalf uur zeiken en klagen. Maar als ik dan de volgende dag brak wakker word, dan wil ik wel graag zien of het echt zo kut was. Jij staat met je dure camera in te zoomen op elke tackle, maar wij zien dat allemaal niet hoor. Kan ook zijn omdat we vaak met de rug naar het veld staan, maar het komt er op neer dat we barweinig meekrijgen van wat er op het veld plaatsvindt. Dat willen we dan de volgende ochtend of dezelfde avond even terugkijken. Gewoon om te zien of het een penalty was of dat Houtkoop serieus over zijn eigen benen struikelde. Of om te zien of dat doelpunt van Kolder nuchter ook mooi is. En nu is het een beetje oldskool allemaal. Moet je wachten tot zaterdagavond 18:00 en omdat niemand dan thuis is, moet je dus eigenlijk wachten tot zondagochtend. Jullie brengen 2012 weer terug naar de tijd van de fotocamera’s met rolletjes. Ken je dat nog? Dan ging je op vakantie en had je in dronken toestand wat dingen gedaan op een donkere dansvloer met een meisje uit een land dat je nog niet kende. Kon je de volgende dag op het balkon opscheppen over hoe knap ze was, maar dan was er altijd wel iemand die een foto had gemaakt met zijn wegwerpcamera. Spannend was dat, want je kon het jezelf ook allemaal niet meer zo goed herinneren. Als je weer in Nederland was, kon je daarna elke dag naar de Hema fietsen om te kijken of je foto’s er al waren en vooral in vakantieperiodes duurde dat altijd heel erg lang!

Nu zijn we dus gewoon weer bij dat punt aanbeland. In een periode waarin media nog nooit zo snel is geweest, presteer jij het om een simpele samenvatting van vijf minuten tot twintig uur na de wedstrijd verborgen te houden voor het publiek. En het ergste nog; het kost onze club gewoon geld. Hadden ze ook gewoon een nieuwe zakkenvuller van kunnen betalen, maar nu verdwijnt het allemaal in jullie zakjes. Vind ik nog niet zo heel erg; ik ben de beroerdste niet. Maar dan weet ik het wel goed gemaakt, dan gaan we ook weer lekker spelen op de dag van de uitzending. Lekker op zaterdag een hele dag gallen en dronken zijn in plaats van haasten op de vrijdagavond. Zend je die wedstrijden toch gewoon midden in de nacht uit. Of er nu twintig mensen om 18:00 kijken of achttien om 02:30, dat maakt ook allemaal niets uit. Bovendien kijkt iedereen toch naar de uitzendingen via internet, want de enige mensen die het iets interesseert zitten elke vrijdag in het stadion.

Je wilt die Jupiler League helemaal niet uitzenden en zit er nu een beetje mee in je maag. Daar mag je best voor uitkomen. Wij weten zelf ook wel dat het een kutcompetitie is. Dus RTL7, doe je best en gooi die ruksamenvattingen er gewoon uit. Geef de samenvattingen lekker vrij op de vrijdagavond of geen ons de zaterdag terug!

Met uw kinderen naar VVV-Willem II? Niet doen, Le-vens-gevaarlijk!

Op de website AD.nl stond deze week een tamelijk absurd bericht. Er stond: ‘Hooligans slaan er elk duel op los’. Even vermoedde ik dat het hier een ver en gevaarlijk land betrof, maar heel ernstig ging het bericht over Nederlandse ‘hooligans’ bij Nederlandse voetbalwedstrijden. Die sloegen er elk duel ‘op los’. Kortom, erg angstaanjagend nieuws. Het bericht bleek gebaseerd op cijfers van het CIV, het Centraal Informatiepunt Voetbalvandalisme, dat zojuist zijn jaarrapport had gepresenteerd. Bij 702 van de 778 gespeelde wedstrijden, aldus het rapport, hadden er in het Nederlandse voetbal ‘incidenten’ plaats. Ik citeer de tweede regel van het bericht: ‘Het aantal geweldsdelicten wordt grimmiger en heftiger’.

Nu loopt die laatste zin krom (leest u hem nog maar een keer), maar het gaat hier even om de essentie. Het CIV suggereert op zijn minst dat het Nederlandse voetbal wordt overspoeld door een soort golf van gewelddadige hooligans, en niet alleen bij risicowedstrijden, maar ook bij pak hem beet RKC – AZ.

U bent uw leven niet meer zeker, daar komt het op neer. Geloof het of niet: je hoeft tegenwoordig maar een patatje te gaan kopen bij NEC – NAC, of je wordt onherroepelijk op je bek geslagen door een doorgedraaide hooligan. U wilt gezellig met uw kinderen naar VVV – Willem II? Doe het niet, mensen. Le-vens-gevaarlijk. Nu wil ik het probleem voetbalvandalisme hier niet ironiseren, of bagatelliseren. Bij FC Utrecht – FC Twente ging het afgelopen seizoen hopeloos mis. Bij Feyenoord waren er zware rellen voor het Maasgebouw. Soms hoor je in stadions de meest belachelijke spreekkoren. En dan was er nog ‘hooligan Wesley’, een doorgedraaide gek die opeens het veld oprende bij Ajax – AZ.

Wie echter de moeite neemt het CIV-rapport goed te lezen, stuit op totaal uit zijn verband gerukte cijfers, merkwaardige aannames en onzinnige conclusies. Om maar een kleine, tamelijk cruciale nuance te benoemen: onder de 702 gemelde ‘incidenten’ bij voetbalwedstrijden, valt ook het vergrijp ‘wildplassen’, of: ‘het weggooien van een beker bier’. Dat ontdekt u echter pas op pagina zeventien. Laat u niet foppen door dit soort flauwekulcijfers, wil ik maar zeggen. Met statistiekjes smijten kunnen u en ik ook. Ik kom nu 22 jaar in voetbalstadions. Op perstribunes, maar ook in uitvakken, en op de staantribunes achter het doel. Een ruwe schatting: veertienhonderd wedstrijden, verspreid door heel Nederland. Waargenomen vechtpartijen in de laatste tien jaar: een handjevol. Aantal blauwgeslagen ogen: nul.

Het CIV publiceerde zijn rapport, stomtoevallig, vlak voor de verkiezingen. In de politiek leeft de discussie of voetbalclubs voortaan voor de kosten van politie-inzet moeten opdraaien – en laat het CIV nou net een ‘expertisecentrum’ zijn van het ministerie van Binnenlandse Zaken en politie. Ook heel toevallig. Begrijp me goed; ik ben heel erg voor een strengere aanpak van idioten en halve zolen. Maar iedereen die de indruk wil wekken dat je in Nederland niet normaal naar een voetbalstadion kunt, omdat hooligans er elke wedstrijd ‘op los’ slaan, die mag, deze week nog, mijn blote reet komen kussen.

NB. Mocht het CIV dat dreigement in zijn volgende jaarverslag willen aanmerken als ‘incident’, dan heb ik dat er graag voor over.

Het regent, het regent, de Oranje-supporters worden nat

De hele Kuip had het kunnen zingen afgelopen vrijdag, want het regende. Nederland speelde vrijdag tegen Andorra en won met 3-0, maar daar heeft niemand het nog over. Het gesprek van de dag gaat over het drama van de Oranje-supporters. Het regende. Dat kon iedereen die televisie keek zien. Directeur betaald voetbal Bert van Oostveen heeft het nog gedetailleerder gezien. Hij vond het geen gezicht dat de supporters met regenkapjes op de tribune zaten. Ook moesten supporters te lang wachten op hun kroketten en de infrastructuur rondom de Kuip is kut. Als het aan van Oostveen ligt worden er geen interlands meer gespeeld in de Kuip. Voor hem is het over en uit. Hij knalde er nog een opvallend citaat uit. Lees goed mee!

„De infrastructuur rondom De Kuip is verschrikkelijk. In de vrijdagspits is het haast ondoenlijk om er te komen. Je moet als voetbalbond niet willen dat je supporters twee tot drie uur in de file staan”, aldus Van Oostveen. Nu breekt onze oranje klomp. ‘Als voetbalbond moet je niet willen dat je supporters in de file staan!’ Hij zegt het echt, die Bert. Wij staan verdomme elke twee weken weer in de file, omdat we naar de andere kant van het land moeten. En heeft ooit iemand zich weleens druk gemaakt om ons? Wij zijn de vaste bezoeker van wedstrijden van de eerste divisie. Supporters van MVV, Almere City, Top Oss enzo. Nooit maakt iemand zich druk om die vaste klanten. Nee, die krijgen te horen dat ze met de verplichte bus of autocombi ergens heen moeten reizen en dan ook nog eens in de file komen te staan.

Voor van Oostveen is het dus over en uit. Zijn Nederlands Elftal speelt niet meer in Rotterdam. Nee, Amsterdam wordt de speelplek van nu. Zogenaamd geen files meer. Dak dicht en niemand wordt nat. Fijn hoor. Daar heeft van Oostveen weinig bedenktijd voor nodig gehad. Misschien is het dan ook een keer een idee om clubs uit de eerste divisie een paar keer op zaterdag te laten spelen. Gewoon om te proberen. Als we dan toch aan veranderen zijn.

Maar dit zal allemaal wel aan dovemansoren gericht zijn. Blijkbaar telt alleen de supporter van het Nederlands Elftal. Nou, als je het daar van moet hebben… Zij mogen de schoenveters nog niet eens strikken van de clubsupporters. De clubsupporters die er elke week staan voor hun club. Het leek even iets beter te gaan met de gemiddelde Oranje-supporter, maar nu beginnen zij al te zeuren na een paar druppeltjes. Zij vullen blijkbaar zogenaamde tevredenheidonderzoeken in en die komen bij van Oostveen op het bureau te liggen. Bladzijdes vol geklaag dus over wachtrijen, files en regen die door de poncho’s lekt.

De volgende stap zal waarschijnlijk zijn dat wedstrijden alleen nog maar gespeeld worden met een temperatuur van boven de vijftien graden. Anders wordt het misschien wel te koud. En dat terwijl de clubsupporters vernikkelen bij een gevoelstemperatuur van min vijftien graden. Het commentaar van de KNVB was toen simpel: Trek wat meer kleding aan. Ze hadden nu ook kunnen zeggen: Vergeet je regenkleding niet. Maar nee hoor. In de watten blijven leggen die Oranje-supporters, na hun geklaag. Verwende nesten zijn het. Zak maar in de stront met je Nederlands Elftal.

[INGEZONDEN] Topweekend in het vooruitzicht!


Ajax en SVA hebben de handen ineen geslagen om de doorgewinterde provinciale Ajacied weer eens te verrassen. In het weekend van 19 april volgend jaar kan een arrangement geboekt worden bij Centerparcs. Een heel weekend in het teken van Ajax, waarbij zelfs de selectie langs zal komen. Of dat past in het weekend van een belangrijke competitiewedstrijd doet niet terzake. Die 90.000 “die-hard-fans” zijn veel belangrijker.

Voor de gewone Ajax-supporter zal dat weekend in het teken staan van het bezoeken van de thuiswedstrijd tegen Heerenveen. In de Eemhof wordt daar echter ook aan gedacht. De hardcore-pyama’s kunnen daar, voor zover ze zich los kunnen rukken van de tropische glijbaan en het knusse kegelen, de wedstrijd op grote schermen volgen.

Zelfs Lucky is na intensieve geheime onderhandelingen achter gesloten deuren vastgelegd, en komt een dansje doen… naar verluidt wordt dit het laatste klusje van Henri van der Aat. En om de feestvreugde te maximaliseren is het ieder vrij om te controleren of Henri daadwerkelijk in het Lucky-pak verscholen gaat. Let wel, de gebruikelijke exorbitante prijzen voor dit gezellige Ajax-weekend mogen Henri ook gewoon nog aangerekend worden!

Er zijn wel wat kanttekeningen te plaatsen. Het is de SVA en Ajax helaas niet gelukt om in overleg met de lokale driehoek vrij reizen af te dwingen. Her en der in den lande zijn opstapplaatsen voor een buscombi afgesproken. De opstapplaatsen mogen echter alleen bereikt worden door 4 pyama’s tegelijk op 1 autoped. De maximumleeftijd is 12 jaar, maar ouders hoeven zich geen zorgen te maken, uw kroost is bij Ome Hennie en Ome Daniël in veilige handen. Frisdrank is helaas ten strengste verboden, en op het in bezit hebben van sterretjes, psv-pyama’s en jodenkoeken staat een Center Parcsverbod van 10 jaar.

In verband met eenzelfde Feijenoord-kleuter-weekend in het nabijgelegen LandalGreenParks gelden strenge veiligheidsmaatregelen en zal ieder grondig gefouilleerd worden. Tot slot de tip om uw kind duidelijk uit te leggen waarom het toegangsbewijs 34 maal gescand moet worden. Doet u dit niet dan bestaat de kans dat uw kind de trip in 2016 naar Plopsaland moet missen… Plopsa land zal dan geheel omgetoverd zijn in de Ajax-kleuren, en mr. Wakkie zal daar dat weekend de scepter zwaaien. Dat wilt u uw kind toch niet onthouden!

Aangezien het storm loopt, is het aan te bevelen vandaag nog te boeken. En u begint uw boeking met het overmaken van het gehele bedrag, dat liefst sinds gisteren op de rekening van Ajax en de SVA bijgeschreven moet staan.

Tot volgend jaar!

Bron : AFCA.nl

Verlangen naar een normale behandeling

Twee weken geleden speelde Willem II uit bij ADO Den Haag. Weken van te voren vond er een veiligheidsoverleg plaats tussen de politie, gemeente en de clubs. Willem II werd een auto/buscombi opgelegd inclusief uitkaart met pasfotoregistratie.

Willem II is tegenstander van de uitkaart en heeft dit bij ADO en de gemeente Den Haag ook aangekaart. Ondanks de protesten weigerden ADO en de gemeente Den Haag af te zien van deze onnodige maatregel. Men stelde voor dat als er niet met een uitkaart gewerkt werd Willem II een lijst met namen door moest sturen van supporters die naar Den Haag kwamen. Zaten de juiste mensen niet in de juiste auto of bus dan kwamen zij het stadion niet in. Uiteindelijk besliste Willem II dan toch maar om de gehate uitkaart in te zetten. ADO weigerde toen de maatregel van namenlijst en nummerbord registratie terug te draaien. Iets wat Willem II overigens niet communiceerde met haar achterban. Uiteindelijk reisden er toch ruim 100 supporters af naar Den Haag.

In Den Haag aangekomen werd gelijk gevraagd om de ID bewijzen en werd het nummerbord gecontroleerd. Pas nadat alles doorlopen was ging het hek naar het parkeerterrein achter het uitvak open. Daar stonden een aantal agenten de supporters al op te wachten. Voordat iedereen goed en wel was uitgestapt werd er gelijk weer om een ID gevraagd en werden de namen afgestreept op een lijst. Daarna werd de uitkaart nog eens gescand alvorens het uitvak betreden mocht worden. Bij de supporters die met de bus waren gebeurde hetzelfde.

Wie het nut van al deze maatregelen kan uitleggen mag het zeggen. Voor de supporters was het een groot raadsel. Vorig jaar lieten de supporters van Willem II zien dat je van uitwedstrijden een groot feest kon maken . Amper combi’s, geen uitkaart en andere onnodige maatregelen zorgden toen voor volle vakken en feestende menigtes.

Hoe anders het in de eredivisie is lazen jullie net al een voorbeeld van. Hier nog een. Volgende week staat de uitwedstrijd naar Feyenoord op het programma. Voor de tifo boys hebben ze bijvoorbeeld een mooie maatregel in petto. Vlaggen mogen gebruikt worden maar moeten na de opkomst terug in de bus gelegd worden. Is slechts een trap of 8 van 10 treden omlaag en weer omhoog. Voor het schandalige bedrag van 27,50 euro mag je deze wedstrijd bijwonen met eigen vervoer. Supporters die met de bus komen krijgen de bekende 40% korting en betalen 27 euro voor kaartje en vervoer. Lopend betaal je dus nog meer dan met de bus. Al heb je als supporter die lopend/fietsend of met de auto komt wel het voordeel dat je niet gevisiteerd wordt bij vertrek, zoals is bepleit door de gemeente Rotterdam en Feyenoord. Om dan in Rotterdam gefouilleerd te worden als je het stadion betreedt.

Al hoop je dan altijd dat de manier van fouilleren en het intimideren wat er schijnbaar tegenwoordig bij hoort niet zo is als in Kerkrade. Daar lukte het de heren stewards en beveiligers om zelfs de meest rustige fans agressief te krijgen. En zo blijkt bij bijna elke uitwedstrijd weer dat van normalisatie absoluut geen sprake is. We hadden de hoop na vorig jaar dat bepaalde mensen het licht hadden gezien. Maar dat blijkt na een paar potjes in de eredivisie een illusie. En zo groeit het verlangen naar de eerste divisie. Of eigenlijk het verlangen naar normale behandeling, vrijheid en betaalbare kaartjes.

Bron: Indehekken.nl

15 Nov 2012 - Mijn ideale weekend...
Mijn ideale weekend

Zaterdag ga ik heerlijk wakker worden. Ik weet het nu al. Als ik rustig op sta met de nodige Pre Match Stress in mijn lijf zie ik mijn vest en shirt hangen. Eerst even douchen en wat eten. Dan nog wat andere dingetjes doen en snel naar Amsterdam. OV-chip, Arena-card en SCC in mijn linker achterzak, mijn portemonnee in mijn rechter. Me wel nog even afvragend waar ons hoesje blijft en toch maar dat kartonnen ding eromheen doen. Hoor je overigens nooit meer wat van na die excuusmail maar dat terzijde. Nieuwmarkt, supportershome en dan lekker stoeltje 267 opzoeken. Biertje erbij want het is geen risicowedstrijd en kijken hoe iedereen zijn vak betreedt. 410 is al lekker op dreef en de spelers komen het veld op. Na 45 minuten staat het al 4-0 tegen die gele rakkers uit Venlo. Tijd voor een navulling. Arena-card maar weer eens vernieuwen, en dan in de rij voor een nieuwe pot bier. Daarna is het weer tijd voor mijn nodige lichaamsbeweging en moeten die trappen weer bedwongen worden. Prima allemaal. Gaat allemaal lekker. Tweede helft is ook prachtig. Verdubbeling van de score en Venlo druipt af. Goed voor het doelsaldo en nog leuker omdat de Lampies verloren hebben. Daarna weer snel afpilsen op de Nieuwmarkt en vervolgens mijn mandje opzoeken in Amsterdam. Altijd handig als je maatje daar woont. Volgende dag staat namelijk ook geheel in het teken van Ajax. Om kwart over twaalf sta ik met mijn e-ticket voor Tuschinski. Tijdens de IDFA wordt er de documentaire vertoont van Jari Litmanen. Prachtige beelden van een fantastische Ajacied. Heerlijk even genieten van zijn mooie acties van destijds en het onoverwinnelijke Ajax. Ze waren toen net zo fanatiek als gisteren tegen VVV. Oh wat ben ik trots op mijn cluppie en met een grote lach op mijn gezicht ga ik zondag weer richting huis. En die mondhoeken zullen aankomende week nog steeds in mijn oren zitten mede omdat de rest van de concurrentie ook punten heeft laten liggen.

Mijn meest afgrijselijke weekend

Mijn vriendin komt me vol trots vertellen dat ze voor ons een Ajax-weekend geboekt heeft in Centerparcs.


Mx



Bron : sthcrw.nl

[YOUTUBE]http://www.youtube.com/watch?v=lMNxjsDpeD8&feature=g-all[/YOUTUBE]

17 Dec 2012 - Nieuwe Column Mx : Huiskamerirritaties
Huiskamerirritaties

Jan Mulder, Jan van Halst, René van de Gijp, we kennen ze allemaal en menigeen zit wekelijks voor de buis om naar hun analyses te kijken en te luisteren. Soms zijn ze grappig en reëel, andere teksten zijn weer kritisch met een duidelijke clubvoorkeur. Waar ik echter enorm kwaad om kan worden zijn de domme teksten die ze eruit gooien met een alwetende bravoure waar daadwerkelijk geen reet van klopt. En dan gaat het met name om de supporters en de stadions. Wat er in de kleedkamers gebeurt of wat ongeschreven regels zijn tussen voetballers moet ik voor lief nemen want dat weet ik simpelweg niet. Hoe het echter eraan toe gaat in een stadion, daar kan ik wel over meepraten. Zo heeft Gijp zich een keer verbaasd over een supporter van Lampenstad die in de vrieskou alleen een voetbalshirt droeg. Daaruit blijkt alweer dat hij alleen in VIP-vakken zit en zich totaal niet bezighoudt met de belangrijkste tak van het voetbal; de supporters. Anders had hij wel geweten dat het een verwarmde tribune is waardoor je met alle comfort alleen een Philips-vodje kunt dragen.
Jan van Halst vertelde een keer dat alleen maar nieuwelingen op de tweede ring zitten. Ook daar hoef ik geen woorden aan vuil te maken om dit als onzin te bestempelen.
Afgelopen zondagavond sloeg de heer Mulder volledig de plank mis. Volgens deze Jan is het fluitconcert bij Vitesse belachelijk en had hij nog niet eerder meegemaakt. Sterker nog, supporters horen altijd achter hun club te staan en ze moesten dan ook maar een voorbeeld nemen aan Ajax. Nu ben ik heel erg trots op veel medesupporters maar hier heeft ook Jan weer bewezen dat hij niet veel in de Arena komt. Ik kan me nog als de dag van gister herinneren dat Mickey uitgefloten werd omdat hij stond te dromen op het veld. Grassprietjes tellen was op dat moment belangrijker dan voetballen en de longen uit je lijf rennen. Dit verwende nest vond het maar belachelijk dat hij uitgefloten werd maar ik vind het niet meer dan normaal. We betalen elk jaar een vermogen om onze jongens de eer van onze liefde te zien verdedigen en als ze er dan als halve bejaarden over het veld lopen dan laten we van ons horen. Als we punten verspelen en het ligt niet aan de inzet dan is het een ander verhaal maar motivatie is een basisingrediënt dat iedere Ajacied moet hebben. Daarnaast is het Mulder blijkbaar ook nooit opgevallen hoeveel weglopers het Ajaxpubliek kent. Ik schaam me er voor maar ik ben niet iemand die het mooier maakt dan het is. Er zijn duizenden die onvoorwaardelijk achter Ons Aller Ajax staan maar er zijn ook velen die de piepers op tafel en een snelle vluchtroute belangrijker vinden dan hun club. Ook dit is Ajax en Jan Mulder moet dan niet ineens gaan doen alsof dit fenomeen alleen bij Vitesse aan de hand is. Jan, Jan en René, ga eerst eens twee seizoenen tussen het normale volk zitten op de tribunes alvorens jullie verkondigen hoe het eraan toe gaat op de vakken. Dat scheelt een hoop huiskamerirritaties!

Mx
PS : Prettige feestdagen!



Bron : sthcrw.nl

http://www.ad.nl/ad/nl/5598/Sportcolumnist...vogelvrij.dhtml