Cliche misschien om in de kerkers rond te gaan zwerven, maar Theodor kon het niet laten. Zijn vader had hem verteld over de gangen en de trappen van Zweinstein. Hij wist bijna alles, hoewel hij het kasteel nog nooit gezien had. Zijn vaders beschrijvingen waren zo naukeurig geweest. Helaas was Zweinstein er niet meer en was Maireach opgebouwd. Zijn vader had daar geen zeven jaar opgezeten. Hij wist niet hoe het eruit zag. Theodor moest er nu zelf achterkomen. De leukste plek om te beginnen.. De kerkers. Dan kon hij meteen het taboe doorsnijden dat het daar eng was en dat het er krioelde van de monsters. Pff onzin. De kerkers hadden zelfs een badkamer! Waar hij zich nu in bevond.

De badkamer was reusachtig groot en bijna alles was uit steen steen gehakt. Het was er wel wat stoffig en donker omdat er alleen fakkels waren die de kamer licht gaven. Hij moest toegeven, het gaf een klein beetje een duistere indruk. De kerkers hadden altijd alleen het licht gehad van vuur, dat angstaanjagende schaduwen kon creeren. Geen wonder dat zoveel mensen de kerkers zo eng vonden. Er leek ook geen uitgang te zijn, alleen de trap naar boven. Als je verdwaalde in de gangen kon je niet naar buiten kijken om te zien aan welke kant je zat. Je kon niet uit een raam springen bij brand of wat dan ook. Niet dat je het zou overleven als je uit het raam sprong op de achtste verdieping. De kleine kans om opgepikt te worden door een Zwerkballer, draak of ander vliegend wezen had je tenminste nog. Hoewel het vast nog een erger lot zou zijn om te worden opgegeten door een draak, dan uiteensplatten op de grond.

Theodor schudde zijn aparte gedachten van zich af. Sinds hij op Maireach was gekomen namen zijn gedachten een loopje met hem. Steeds raardere dingen baanden zich een weg naar zijn hoofd. Had vast te maken met het hele gestoorde volk dat hier op school zat.

Hij stapte een wc in - want hij was hier niet zomaar gekomen, hij had een doel gehad - en wastte daarna zijn handen alvorens hij de badkamer wilde uitlopen. Hij opende de deur en zette een stap naar voren, maar voordat hij doorhad wat er gebeurde voelde hij iets hards en viel hij naar achteren. Zijn rug en achterhoofd kwamen hard neer op de stenen vloer van de badkamer. Hij kreunde terwijl hij naar zijn achterhoofd greep. Zijn hoofd bonkte, maar hij bloedde nergens. Hij richtte zichzelf op en keek nu naar de schoenen van de persoon die tegen hem was opgebotst.
"Jij idioot," bromde hij. "Kijk uit waar je-" Zijn ogen schoten iets omhoog en hij zag dat het de benen waren van een meisje. "- loopt," voegde hij er zwakjes aan toe.

This post has been edited by Theodor Edinburgh on 21 October 2007, 15:35